طراحی وب سایت

بخش اول
فناوری اطلاعات به عنوان عمده ترین محور تحول و توسعه در جهان امروزی مطرح شده و دستاوردهای ناشی از آن به گونه های مختلف در زندگی مردم تاثیر گذار بوده است. این تحولات واژه هایی مانند: تجارت الکترونیک، بانکداری الکترونیک، شهر الکترونیکی و حتی دولت الکترونیکی را به همراه داشته است.
طبق این تغییرات، کشورهایی که از جوامع صنعتی و سنتی خود را به سمت جامعه اطلاعاتی تبدیل کرده اند ملزم هستند راهکارهایی را برای هماهنگ سازی جامعه و شهروندان برای برخورداری از خدماتی که توسط دولت ها ارائه می شوند ایجاد کند.
توسعه الکترونیکی سال های زیادی است که به صورت عملی در بسیاری از کشورهای جهان در حال اجراست که علاوه بر بازگشت سرمایه های هنگفت، موجب صرفه جویی هایی قابل توجه در منابع و ظرفیت های مختلف کشورها می شود.
بحث ایجاد و پیاده سازی شهر الکترونیک و خدمات رسانی از طریق فناوری اطلاعات از مقوله هایی است که این امکان را برای شهروندان می دهد تا دسترسی به اطلاعات و خدمات دولتی و همچنین زمینه اصلاح کیفیت خدمات و ارائه فرصت های گسترده تر برای مشارکت در فرآیندها و نمادهای مردم سالار یک کشور فراهم سازد.
هدف از نگارش مقاله، در گام اول آشنایی با مفهوم فناوری اطلاعاتی، شهروند و شهر الکترونیکی می باشد، همچنین در ادامه به مزایا و چالش های ایجاد یک شهر الکترونیک و خدماتی که به شهروندان ارائه می شود را مورد بررسی قرار می دهیم. در ادامه خدماتی که شهر سئول کره جنوبی، که یکی از برترین شهر الکترونیکی جهان به شمار می رود به اختصار شهر می دهیم.
امروزه اهمیت فناوری اطلاعات به منظور افزایش سرعت و دقت فعالیت های مختلف سازمان ها و در نتیجه بالا بردن بهره وری آنها به روشنی مشخص شده است. مخصوصا سازمان هایی که بخش های مختلف آن در مناطق جغرافیایی پراکنده و دور از یکدیگر قرار گرفته اند و یا موسساتی که موظف به انجام کارهای متنوع و متعدد هستند. بسیاری از مشکلات خود را از طریق فناوری اطلاعات رفع می کنند.
مطالعات متعددی که در زمینه نقش فناوری بر جوامع شده است نمایان گر این مورد است که توسعه پراکنده در این زمینه عموما به نتیجه دلخواه منتهی نشده و از کیفیت و مطلوبیت مناسبی برخوردار نیست. به این منظور اغلب کشورهای پیشرفته، توسعه فناوری اطلاعات و عمومیت بخشیدن به استفاده از آن توسط مردم را از طریق سیستم های یکپارچه در قالب شهرهای الکترونیکی و دولت الکترونیکی دنبال می کنند.
هر کشور متناسب با موقعیت های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی خود اهداف خاصی را در رابطه با ایجاد شهرهای الکترونیکی مدنظر قرار می دهد. بر این اساس همه شهرهای الکترونیکی اهداف یکسانی ندارند و ممکن است در برخی زمینه ها با یکدیگر متفاوت باشند. ولی در مجموع می توان موارد مشترک فراوانی را در بین آنها یافت.
توسعه اقتصاد پایدار، ارتقاء مدیریت شهری، بهبود بخشیدن به کیفیت خدمات و بالا بردن استانداردهای زندگی شهروندان، آماده کردن شهروندان برای زندگی در جامعه اطلاعاتی و موارد دیگر از اهداف شهرهای الکترونیکی محسوب می گردد.
فناوری اطلاعات و نقش آن در توسعه پایدار
پل رومر استاد دانشگاه برکلی گفته است: اگر قرار باشد بیش از 60 درصد عوامل رشد و توسعه پایدار را براساس دانش و دانایی بدانیم، لازم است هر گونه برنامه ریزی در راستای تحقق توسعه مذکور را براساس دانش و دانایی و بهره گیری از فناوری اطلاعات طراحی کنیم. این امر آنقدر با اهمیت است که هیچ گاه نباید تحت الشعاع کمبودها و صرفه جویی های مالی و اقتصادی قرار گیرد؛ بدین معنا که هر گاه جامعه یا جوامعی با کمبود منابع و گلوگاه اقتصادی بیشتری مواجه باشند، ضرورت توجه به این امر، جدی تر می نماید زیرا پرداختن به آن می تواند فرصت های ویژه ای را در مقوله های مختلف توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و امور کاربردی فراهم اورد.
با توجه به نقش همه جانبه اطلاعات در کلیه امور جاری جوامع توسعه یافته و در حال توسعه، تاثیر وجود اطلاعات در امور نظارتی نیز بیش از گذشته حائز اهمیت می نماید.
شهروند الکترونیک
تمامی انسان ها در طول زندگی خود، نقش های متفاوتی را ایفا می نمایند. برای هر یک از ما، در نقش فرزند، والدین، خویشاوندان دور و نزدیک، کاسب، تاجر، کارمند، مدیر، تولید کننده، دانش آموز، دانشجو، معلم، استاد، رئیس دانشگاه و ده ها نقش کوچک و بزرگ دیگر وظایفی متصور است که به صورت روزمره به آنها می پردازیم. ما تا به امروز این وظایف را به کمک روش های سنتی انجام می دادیم، اما امروزه ابزار الکترونیکی، انجام امور و ایفای وظایف شهروندی را بسیار ساده تر، سریع تر و ارزان تر نموده است. مقوله های جدیدی چون تجارت الکترونیک، دولت الکترونیک، آموزش الکترونیک، سلامت الکترونیک، انتشارات الکترونیک، انتخابات الکترونیک و... هر یک در برگیرنده قسمتی از زندگی و فعالیت های روزمره ما هستند. شهروند الکترونیک باید بتواند در قالب آن ها به انجام وظایف خویش بپردازد.
شهروند الکترونیک به شهروندی گفته می شود که توانایی استفاده از خدمات برخط دولتها را در حد مطلوب داشته باشد. در واقع شهروندان الکترونیک همان کاربران جوامع اطلاعاتی هستند.
مطابق استاندارد آموزش شهروند الکترونیکی (ecitizen)شهروند الکترونیکی کسی است که از حداقل دانش لازم در رابطه با مفاهیم پایه ict، حداقل توانایی لازم در بکار گیری سیستم عامل ویندوز و واژه پرداز مایکروسافت، توانایی کافی برای برقراری ارتباط با اینترنت و وب جهان گستر، توانایی مبادله پیامهای الکترونیکی از طریق فناوری پست الکترونیک، توانایی کافی برای یافتن اطلاعات مورد نیاز با انجام جستجوهای موثر در وب، توانایی مقابله با پیامدهای منفی و آسیبهای احتمالی ناشی از استفاده ناصحیح از اینترنت و استفاده از کاربردهای مثبت این فناوری، توانایی یافتن اطلاعات راجع به نحوه انجام کارهای مختلف از طریق اینترنت، توانایی تکمیل فرمهای آنلاین اینترنتی و انجام کارهای روزمره مختلف از طریق شبکه برخوردار باشد.با توجه به تعریف ارائه شده، امروزه در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان، اغلب شهروندان در حال تبدیل شدن به شهروند الکترونیکی هستند و در کشورمان نیز تا چند سال دیگر شهروندان مجبورند که شهروند الکترونیکی باشند و دولت نیز ناچار به ارائه خدمات الکترونیکی مانند شهرداری الکترونیکی، تجارت الکترونیکی، بانکداری الکترونیکی، تفریحات الکترونیکی، مشاوره و بهداشت الکترونیکی و حتی بازیهای الکترونیکی و سایر خدمات می باشد.در واقع کسب هر یک از مهارتهای فوق توسط کارکنان دولت و عموم مردم قدم بسیار مهمی برای دستیابی به یک جامعه الکترونیکی پویا و به تبع آن نیل به اهداف دولت الکترونیکی به شمار می رود. در صورت توجه دولتمردان و مسئولان ذیربط به مقوله شهروند الکترونیکی و تلاش آن ها به منظور نهادینه کردن آن در میان عموم مردم و کارکنان دولت، دستاوردها و نتایج مثبت زیادی در کوتاه مدت و میان مدت حاصل خواهد شد
شهر الکترونیکی
تعریفی کلی که بتواند مفهوم شهر الکترونیکی را به صورت جامع ارائه دهد به این صورت است که: شهر الکترونیک، شهری است که اجرای اکثر فعالیت های آن از طریق امکانات مبتنی بر اینترنت و سیستم های الکترونیک امکان پذیر باشد. در چنین شهری ضرورتی ندارد مردم برای انجام کارهای روزمره خود وقت زیادی را صرف کنند. بلکه تمام این کارها را می توانند از طریق سخت افزارهای فناوری از جمله رایانه های شخصی و اتصال به شبکه جهانی انجام دهند.
مدل شهر الکترونیکی
شهر الکترونیکی شامل اجزایی است که تعامل آنها با یکدیگر تحقق چنین شهری را میسر می سازد. این اجزاء را می توان در چهار مولفه زیر لحاظ نمود. مدل مفهومی یک شهر الکترونیکی را می توان در شکل 1 ملاحظه کرد
1) زندگی الکترونیکی
2) سازمان الکترونیکی
3) دولت الکترونیکی
4) زیرساختار الکترونیکی
ایجاد یک شهر الکترونیکی بدون وجود یک زیر ساختار مناسب ممکن نیست. چنین زیر ساختاری می تواند بخش های مهمی نظیر موارد ذیل داشته باشد.
وجود نیروی انسانی ماهر و متخصص
محیط حقوقی به معنی وجود قوانین و مقررات مورد نیاز (قانون تجارت الکترونیکی، پرداخت الکترونیکی قانون جرایم سایبری و غیره)
شرایط فرهنگی مناسب برای استفاده مناسب از خدمات شهر الکترونیکی
زیر ساخت مخابراتی فناوری اطلاعات

منبع : بازیاب  تاریخ : 15   آبان   1388  شاخه : فن آوری اطلاعات